O destino guíache

O DESTINO LEVOUME ALÍ

Cando cumprín os 15 anos, miña nai atravesaba momentos de dificultade económica por iso tiven que quedar con ela no seu traballo ata que era noite, o lugar pechaba e podía levarme a casa con ela. O lugar definíase como pousada, pero non creo que sexa o xeito máis correcto xa que tiña unha terraza con sofás onde podías pasar días de verán moi cómodos e frescos e ao mesmo tempo os días de inverno puxeron unha manta e moitos coxíns e estabas. Moi cómodo e sen frío.

Este era o Mesón do Arrieiro, onde eu pasaba as tardes e noites.

Aquí foi onde realmente comecei a facer unha comida ocasional axudando a miña nai, lamenta que non teña demasiadas fotos ...

Aínda que non teñan boa calidade e algunhas fotos estén borrosas, gustaríame que disfrutedes do bo aspecto que ten esta comida elaborada por nos:

Este día tivemos que preparar moita comida para unha cerimonia:

Este foi o principio de practicar o meu hobby e asegurarme de que me apaixonaba.

Este enlace mostra onde se encontraba o Mesón do Arrieiro:

Localización do Mesón do Arrieiro (Bueu)

O Mesón do Arrieiro Estaba situada moi preto da praia de Lapamán, en Ardán (Marín), era impresionante ver a tardiña e dar longos paseos por esa praia.